Schemat hydrauliczny kotłowni · gruntowa pompa ciepła
Kotłownia z NIBE F1345 – basen pełną mocą
Wariant, w którym basen może dostać całą moc pompy. Górna sprężarka EP15 grzeje bufor, dolna EP14 zasobnik CWU, a każda z nich ma własny zawór trójdrożny z wyjściem na wymiennik basenu (QN19 i QN10). Gdy oba zawory są w pozycji „basen”, na wymiennik idą obie sprężarki. Z bufora dwa niezależne obiegi podłogówki. Numery w kółkach odpowiadają zestawieniu armatury pod schematem.
Schemat przesuwasz palcem lub myszą w bok.
zasilanie (woda grzewcza)
powrót (woda grzewcza)
solanka z gruntu → pompa
solanka schłodzona → grunt
ciepła woda użytkowa
woda zimna
woda basenowa
zawór kulowy
zawór zwrotny
pompa obiegowa
filtr
odpowietrznik autom.
zawór bezpieczeństwa
naczynie przeponowe
manometr
Przekroje rur
| Odcinek | Przepływ | Rura | Prędkość |
|---|
Zestawienie armatury
Najedź na wiersz, żeby zobaczyć element na schemacie. Kliknięcie numeru na schemacie pokazuje opis elementu w okienku przy numerze.
Odpowietrzenie instalacji
- Dolne źródło: odpowietrzniki automatyczne 4 w najwyższych punktach (rozdzielacz, wznoszące przewody do pompy). Główne odpowietrzenie robi się jednak przez płukanie stacją 10; powietrze w solance spada tylko przy przepływie z dużą prędkością.
- Strona grzewcza: separator mikropęcherzyków 18 na wspólnym zasilaniu (najcieplejszy punkt), odpowietrznik na górze bufora 25 i w najwyższym punkcie przyłącza wężownicy CWU 29.
- Basen: odpowietrznik 46 w najwyższym punkcie przewodu z zaworu QN19 do wymiennika (nad buforem).
- Po napełnieniu odpowietrzyć ręcznie samą pompę F1345 (odpowietrzniki wewnętrzne wg instrukcji instalatora) i uruchomić pompy obiegowe w trybie odpowietrzania.
Napełnianie i dopełnianie dolnego źródła
- Podłączyć węże stacji 10 do zaworów 6 (tłoczenie) i 8 (powrót do zbiornika). Zamknąć zawór środkowy 7.
- Otworzyć 6 i 8, płukać obieg roztworem glikolu, aż w wężu powrotnym nie będzie pęcherzyków (zwykle kilkadziesiąt minut).
- Przy pracującej stacji zamknąć 8 i podnieść ciśnienie do wartości z projektu (zwykle 1,5–2 bar na manometrze 13), potem zamknąć 6 i otworzyć 7.
- Dopełnianie w eksploatacji: stacja lub ręczna pompka na zaworze 6, zawór 7 otwarty, aż ciśnienie wróci do nastawy. Dolewać ten sam glikol w tym samym stężeniu.
Wypływ z zaworu bezpieczeństwa solanki 12 skierować do kanistra, nie do kanalizacji.
Do potwierdzenia
- Moc F1345 (24, 30, 40 czy 60 kW). Od tego zależą średnice rur, wielkość naczyń, wymiennika basenowego i liczba sond.
- Dwa wyjścia grzewcze. Na schemacie górna sprężarka EP15 pracuje na bufor (lub basen przez QN19 43), a dolna EP14 na CWU (lub basen przez QN10 16), bez połączenia EP14 z buforem. Takie rozdzielenie wyjść i sterowanie dwoma zaworami trzeba sprawdzić w instrukcji instalatora F1345.
- Grupy pompowe rozdzielaczy: czy mają zawory mieszające (stała temperatura zasilania podłogówki), czy to same pompy? Bez zaworu mieszającego temperaturę zasilania podłogówki ustawia krzywa grzewcza F1345 na buforze.
- Basen: kryty czy odkryty, objętość i oczekiwana temperatura. Przy wodzie chlorowanej wymiennik powinien być tytanowy albo ze stali odpornej na chlor.
- Zawór QN19 i sterowanie basenem: do grzania basenu z F1345 potrzebne jest akcesorium basenowe NIBE (zawór i czujnik BT51). Model i sposób podłączenia sprawdzić w instrukcji. Gdy EP14 ładuje CWU, na basen idzie tylko EP15, a gdy EP15 grzeje bufor – tylko EP14. Pełna moc na basen, gdy oba zawory są w pozycji „basen”.
- Powrót z wymiennika idzie pod buforem prosto do powrotu pompy, między zaworem odcinającym bufora a separatorem zanieczyszczeń 19, czyli z pominięciem bufora. Zawór zwrotny 26 na powrocie z bufora nie pozwala, żeby woda z wymiennika cofała się do bufora.
- Pojemności bufora i zasobnika CWU.
- Dolne źródło: odwierty czy kolektor poziomy, ile pętli i gdzie stoi rozdzielacz (studnia czy kotłownia).